Met zijn vijfen vliegen naar Asturias in Noord Spanje; Totale zonsverduistering 12 augustus 2026.

Het kan niemand ontgaan zijn!? De gekte die er rond een zonsverduistering ontstaat via de media of anderzijds. Eclipsbrilletjes waren niet aan te slepen en werden soms voor schaamteloze prijzen verkocht. Vraag en aanbod heet dat. Maar ja er zijn grenzen toch? In Nederland en andere delen van het land zou deze eclips gedeeltelijk zijn en een flinke hap zou er uit de zon door het schuiven van de nieuwe maan er voor langs uit gehaald worden. Deze is uniek, omdat net als in 1999 in Nederland o.a de zon een behoorlijk stuk bedekt zou worden. Hierna zullen er wel meerdere zijn, zoals er al vele geweest zijn.Maar niet met zo'n redelijk grote bedekking. Totale zonsverduisteringen, waarbij de maan exact 100% voor de zon schuift komen eigenlijk relatief wel vaak voor. Waarom dan zo'n commotie, met verhalen dat het weer decenia duurt voor we er weer eentje zien.. Tsja. Nieuws is niet altijd wat het hoort te zijn. En ik denk dat de bedoelingen ook niet verkeerd zijn. Wellicht hebben we in Nederland te weinig wetenschaps journalisten. Het is wel zo dat totale zonsverduisteringen meestal ver van ons bed op andere delen van de wereld plaats vinden. En deze veduistering was op relatief makkelijk bereisbare afstand. Niet getreurd voor degeen die dit echt een keer willen zien. volgend jaar is er in Spanje ook een totale te zien, maar dan in Zuid Spanje en Marokko. Ook daar wordt nu al gretig op ingespeeld! Hotel en reisboekingen reizen soms nu al de pan uit. Wees dus snel! Ik ga hier geen uitgebreide uitleg geven over een zonsverduistering. Daar is zat over te vinden. Wel wil ik duidelijk maken dat een gedeeltelijke zonsverduistering, zoals hier in Nederland o.a. te zien was, hoe mooi ook! Begrijp me niet verkeerd..en daar wil ik niets aan af doen, toch wel iets anders is dan een echte volledig verduisterde zon. Alle verschijnselen die daar dan ten tonele worden gevoerd, laten verstek bij een gedeeltelijke. Reden om dan als echte liefhebbers te verkassen naar de relatief smalle zone op Aarde van waaruit er een totale zonsverduistering te zien is. Zit je ook maar net buiten die strook, dan zal er geen totale plaatsvinden. In Nederland moet het echter ook mooi geweest zijn, als ik bedenk dat de zon laag stond en je juist mooie compostie plaatjes kon maken en of bijv. een horizon met zee.

Waar liep dan die totaliteitszone? Die liep van Groenland over een deel van Ijsland (grote kans op bewolking), over de oceaan, Noord Spanje eindigend richting zonsondergang precies over Mallorca. Dit is het pad dat de schaduw van de maan aflegt. Daar waar hij begint is de totaliteit ook eerder dan waar wij bijv. waren in Noord Spanje. Hieronder een duidelijk plaatje met het eclips pad. in deze smalle strook was de verduisterig totaal: Met al zijn verschijnselen; Aanzienkomende maanschaduw, haarscherpe schaduwen (Nederland ook en schemerig). Maar ook echt wel donker worden alsof er iemand aan een dimmer draait. Laatste stukje zonlicht dat de parels van Bailey laten zien, oftewel het parelsnoer. Het diamandring effect. Protuberansen. Dat zijn zonnevlammen en natuurlijk de corona. dat is de miljoen graden hete atmosfeer van de zon, die je normaal niet kunt zien door het overstralende licht van haar zelf. Maar bovenal de beleving met elkaar en het onvoorstelbare ongewone dat het menselijk oog overkomt en de grootse jongen tot een klein mannetje maakt! een totale is in geen woorden en ook niet in beeld aan een ander uit te leggen.... Ik ga in beeld en nog een beetje verhaal jullie door deze reis slepen....

het eclipspad

In oktober 2025 hadden we al besloten om de totale te gaan zien in Spanje. Wel of niet met het meepakken 12 op 13 van het maximum van de Perseïden meteoren zwerm. We hebben er weinig van gezien van de meteoren. de eclips was de hoofdzaak.

Bovendien was het 12 op 13 niet helder aan de kust in Asturia. een bekent probleem voor dit deel van Spanje in deze tijd. koud zeewater in de golf van Biskaje wordt door een noordenwind over het warme land geblazen met als gevolg daar condensatie! Wolken dus.

Nou ja, veel andere waren er niet. En Ijsland is niet goedkoop en de kans op helder weer is daar nog minder. Door op tijd te boeken waren het hotel en de vlucht nog goed te behappen!

Hieronder het hotel waar we verbleven. Hotel El Chisco in san Cosme. dat is in de streek Asturias, Noord Spanje dicht bij de Noordkust in de totaliteitszone. Peter van L. nam min of meer het voortouw en was ook de chaufeur. Daar ben ik en zijn we hem ook heel dankbaar voor! Prima werk Peter! Bij de rubriek "Over Mij" staat een link naar zijn astrofoto's. Hij is ten tijde van dit schrijven erg druk, dus de eclips foto's zullen daar nog even op zich laten wachten.

Zoals je ziet op de foto is het daar bewolkt. We kwamen later in de middag aan bij het hotel en hebben 's avonds gegeten op een kilometer afstand bij een Mexicaan. We hebben de kust even verkent op mogelijk potentiele waarneemplekken voor de verduistering. Daar stonden al enige campers met eclipsjagers. Hopelijk hadden zij de volgende dag een ander plek meer zuidelijker en veel hoger opgezocht, omdat het aan de kust en de hele streek daar, zoals verwacht bewolkt is gebleven de volgende dag. Hieronder wat telefoonplaatjes van deze kust lokatie. Was mits helder ook een fantastische plek geweest!

Nog veel bewolking. Dat werd er daar niet beter op. verkassen dus!

'S nachts nog even de berg op boven de inversie laag! Rijden naar een hoogte van 786 meter om daar wat perseïden te kijken en astrofoto's van de melkweg te maken. Volgens de meters en de lichtvervuilingsplaatjes zou het daar rete donker moeten zijn! Was het ook!

Dan zou dit bij het windmolenpark op de Pico Cueto Techo de Cudillero toch een perfecte plek zijn om de verduistering de volgende dag te gaan bekijken. Dat was een optie geweest. Ware het niet dat ook daar de volgende dag de bewolking niet onder de berg bleef. Daar waren we ook kansloos geweest! Hieronder een melkweg plaatje met een ongemodificeerde Canon Eos 670D geschoten. een 5 minuten volgopname. Vandaar de bewogen windmolens. Het was een windmolenpark.

De dag van de waarheid! woensdag 12 augustus. We worden wakker met een dikke laag mist en nevel. Dan moet dat eerst door de zon oplossen en dan..... hmmm. Dat gaat hem niet worden! Carl heeft contact met Jacob ( een meteoroloog bij het knmi), die wij kennen en zelf in Spanje zit. Zijn devies; Ga hier weg richting zuid zuidoost en ga de hoogte in! In de avond zou er bij het hotel en de kust opnieuw bewolking arriveren! De inversie laag reikt tot 960 meter, daar moet je overheen. Dus het windmolenpark op 786 meter valt ook af. Helemaal afzakken naar Leon, waar veel mensen zouden zijn voor de eclips en de te verwachten eclips-files wouden we graag vermijden! We hebben nog een vlucht te halen de volgende dag. Hieronder de sat 24 afbeelding van dat moment. Precies boven de hele noordkust en ook het hotel, bewolking. geen vreemd verschijnsel, aldaar.

Dan de rit maar maken! Zuidwaarts richting Oviedo dan de hoogte in. Eerst via de snelweg dan de bergpas op. Naar een bergtop die ook wielrenners aandoen tijdens een kol van een tour. Eerst even naar de supermarkt eten voor de middag en avond inslaan. Het avondeten wordt maaltijdsalade en daarom heen eten we snickers, brood met ham en kaas, ships en pinda's en brie En veel water natuurlijk. Alles voor een geslaagde actie! Op tijd weg om drukte te vermijden moeten we daar aangekomen nog 4 uur wachten, alwaar we onder wat struiken schaduw zoeken. De eerste plek laat de zon te snel achter de berg zakken en een paar honderd meter verder vinden we onze plek. Daar zijn al wat mensen voor de eclips. Later komen daar nog wat meer bij. Een werkelijk schitterende lokatie waar nog maar weinig bewolking is (mooiweer wolkjes), die later oplosten. Tijden de rit er naar toe de berg op af en toe een koe ontwijken. Ze zullen geen idee hebben gehad wat er stond te gebeuren. natuur en dieren reageren wel degelijk op het verschijnsel en raken even in de war. Ik hoorde de vogels gaan fluiten tijdens de donkere en donker wordende periode.

Later verschenen nog drie vrienden van elkaar uit het hotel, komende uit Limburg. Zei waren vanuit Limburg met de auto naar Spanje gekomen. We kregen een leuke onderhouding met elkaar en ze waren dankbaar dat we ze deze plek hadden doorgegeven. De plek waar we hebben gekeken met zijn allen was: de omgeving van de bergtoppen van de En Puertode La Cubilla o de Pinos op maarliefst 1683 meter hoogte.

Teveel obstructie bij de laatste fase van het gedeeltelijke deel op de door maps hier aangegeven lokatie. De rode stip rechts, precies op een provinciegrens in het landschap aangegeven door een keien muur was onze waarneemplek.

Peter & Martin in de aanslag!

Carl en Arjan gewapend met het meest gewilde artikel in een paar dagen!

My myself and I.

Mensen in de verte op de berg, klaar om te gaan kijken. 500 mm samyang.

In het begin nog wat bewolking. Maar die werd al snel minder. Nergens geen last van gehad. Hieronder een opname van de onverduisterde zon door het filter op het objectief. daar zie je wat bewolkingsflarden die wij nog hadden. Ten tijde van de eerste aanraking, niks meer. Top dus! Achetraf bleek dat de bewolking wel heel dicht bij ons in de buurt heeft gezeten. Net op het randje. Maar net is ook goed genoeg!

Wat lichte bewolkingsflarden

Begin gedeeltelijke; miniscuul deukje aan de rechteronderkant

En gaande weg. Gemiddeld elke 10 min een foto geschoten tijdens de gedeeltelijke fase. Hieronder na elke 20 min ~

En de fase vanaf hier die verder gaat dan in Nederland.

En dan komt daar het moment dat de totaliteit gaat beginnen! Het brilletje kan af. Anders zie je ook niks. Het filter kan voor de lens weg.. De spanning stijgt en je wilt overal tegelijk kijken. Mens en dier worden een beetje zenuwachtig. De maanschaduw zie je vanuit het noorden over het landschap glijden als een donkere uitgesmeerde vlek en aan die kant zie je al een roodverkleurde schemerige hemel. In ene wordt aan de dimmer van het daglicht gedraaid tot standje behoorlijke schemer! Alle hele haarfijne schaduwen verdwijnen en de zon laat aan de rand van de maan een diamand van licht zien, die overgaat in een parelsnoer van lichtbolletjes. De bergen en krater dalen van de maanrand veroorzaken dat schouwspel. Plots als het donker is verschijnt laag aan de horizon een magische kring bevroren rondom het zwarte zonsbeeld. de corona van de zon. Haar dodelijke atmosfeer van een miljoen graden. Voor het geoefende oog zie je dan ook nog aan de rand een flinke rode zonnevlam, ook als bevroren. een protuberans. geweldig! De planeet Venus laat haar licht zien en voor een geoefend oog ook Mercurius.Het duurt kort! Veels te kort. Het licht komt weer aanzetten en de zon verblind het blote oog weer. De brilletjes moeten op en de vogels snappen er geen snars meer van! Wij ook niet.. Wat gebeurt er? Dit was mijn tweede keer, maar het zal denk ik nooit wennen. Blij en dankbaar dat ik dit weer mocht meemaken!

Laatste sikkeltje zonder filter En dan gaat het heeeel snel! 

Diamanten ring : 25 seconden later

Parelsnoer ( pearls of Bailey) en aan de linkerkant een protuberans, ook bovenop een kleine : 7 seconden later

Een onderbelichte corona om de protuberans goed zichtbaar te maken : 5 seconden later

19 seconden later

Corona (atmosfeer van de zon) : 20 seconden later

het eerste zonlicht vecht zich een weg terug! : 1 minuut 5 seconden later

Slechts 3 seconden later! De bril moet op.

Het diafragma van de camera even knijpen en even zijn er fotografisch nog wat protuberansen te zien : 4 seconden later

10 seconden later. De camera vraagt weer om een filter.... Het epiloog van de verduistering begint en de partje sworden langzaam weer voller.

De film die ik gemaakt heb van de totalitiet met een 500 mm spiegelobjectief 

Film van Martin S.  Hij filmde dit tijdens de momenten rondom de totaliteit met een groothoek. geweldige video. volg ook zijn kanaal: Koplamp.

En uiteindelijk zakte de gedeeltelijke zon achter een bergtop. Met het filter er op. Daarom is de rest zwart. Heb daar ook een filmpje van.

Uiteindelijk toen we in de schemer terug reden naar het hotel de berg af, zagen we hoe bewoking lager gelegen en aan de kust het zicht van de verduistering aldaar heeft ontnomen! We hadden de juiste beslissing gemaakt! Ik dank Carl, Peter, Martin en Arjan voor een mooie drie dagen! Nog twee groepsfoto's... Met ons vijfen alleen en de ander links met de hond een Duitse man en met de Limburgers erbij! Was leuk om jullie te ontmoeten!